Dine ait her şeyi yok etme politikası uygulanan o uzun Sovyet yıllarında Şah-ı Zinde, halkın gönlündeki İslam inancının saklanmasında bir kor rolü oynamış, onlara inançlarını hatırlatma işlevi görmüş denilebilir. Bunu, insanların bölgenin adını söylerken gösterdikleri saygıdan hemen anlıyordunuz. Geçen 30 yıl içinde ise Şah-ı Zinde, şanına uygun bambaşka bir yer haline gelmiş.
Süleymaniye devasa bir manolya, kat kat ve bembeyaz… Etrafında yeşillikler… Kokusunun cazibesi uzaklardan çekip alıyor beni. Yanı başında kâinatın en muhteşem pembe gülü: Ayasofya… Mihrapta Akşemseddin, ilk Cumanın üçüncü tekbirini almaya hazırlanıyor. Tekbirini kesiyor ve duyulmayan bir sesle selam söylüyor Hızır’a, Ulu Camii’ye, Bursa’ya, Uludağ’a…
Zafere ulaşmak için sarf ettiği çetin, bezmek bilmez emeğinden dolayı da güzel sayıyor ve onunla aramızda bir benzerlik bularak ta benimsiyoruz.
Zarif dalları ve hoş kokusu ile park ve bahçelerin süsüdür. Suyu ve güneşi sever. Çelikleme yöntemi ile çoğaltılabilir. Halk arasında yalancı yasemin, limon çiçeği, ağızlık çalısı olarak da bilinmektedir.
Yahya Kemal’in, sevgilisini İstanbul’un sesinde, sevgilisinin sesini de İstanbul’dan duyması Tanpınar’a bir başka ilham vermiş, o da hocasının izinden giderek “bir başkent her zaman başkenttir konuşur” cümlesini kurmuştur.
Meşhur Gülhane Parkı’nın caddeye bakan tarafında yer alan tarihî Alay Köşkü, “Ahmet Hamdi Tanpınar Edebiyat Müze Kütüphanesi” olarak hizmet vermeye başladığından beri çeşitli kültürel toplantılar için bir mahfil olma özelliği de kazanmış bulunuyor.
Mütedeyyin bir ailenin çocuğu olarak doğan ve dindar bir çevrede yetişen yazarımız, dinin konuşulmasından ziyade yaşanması gerektiğini düşünüyor.
Yogyakarta, Endonezya’nın Orta Cava bölgesinde yer alan şehir, ülkenin ikinci büyük ve aynı zamanda Bali adasından sonra ikinci turistik şehridir. Yogyakarta (ayrıca Jogja, Yogya, Jogjakarta diye de bilinir)
Harare ismi, Shona Kabilesi’ne mensup ve asırlardır şehrin kurulduğu bölgede yaşayan, fakat İngiliz işgali ile yerlerinden olan Shonaların şefi “Neharava”dan gelmektedir.
Bu demektir ki, insanlar, toplu yaşamanın getirdiği bir güvelik zırhına şehirlerde bürünmek istiyor. Saldırılarda yakılıp yıkılan yok edilen şehir alanlarından insanlar vazgeçemiyorlar.
Çocuk yaşlarından itibaren kitaplara ve okumaya karşı derin bir muhabbetim vardı. Okumak, yazmak, udebâyı, meşâyıhı, şuarâyı tanımayı çok arzulardım.
Evliya Çelebi, Eşrefoğlu’nun içinde medfun bulunduğu İznik’teki cami ve dergâhtan da bahsederek ondan “yetmiş bin müride mâlik bir pîşvâ-yı âşıkān” diye söz etmektedir.
